Jeśli latasz, to pewnie korzystasz, lub zamierzasz korzystać z dobrodziejstwa, jakim jest łączność w powietrzu. Wykorzystanie krótkofalówek to nie tylko wygoda, ale i bezpieczeństwo swoje i kolegów. Dlatego też w eterze robi się coraz ciaśniej. Po starcie słychać coraz więcej stacji nadających z powietrza. Miło jest lecąc pogadać z innym paralotniarzem lub z nawołującym krótkofalowcem. Niestety – część z pilotów wykorzystuje częstotliwości zarezerwowane dla krótkofalowców zachowując się jak na CB radiu. Brak poszanowania podstawowych zasad łączności, brak wymaganej licencji, przekleństwa czy nawoływanie się po „dziwnych” nickach na pasmach, gdzie należy używać swojego znaku. Dobrze, że znalazł się ktoś taki jak Mateusz Lubecki (SP8EBC), który zebrał wszystkie informacje i w przystępny sposób je przedstawił. Na końcu znajdziecie też kontakt do człowieka, który organizuje kursy na operatora radiowego. Pozdrawiam – Leszek Klich (SQ8MXM).
Po kilku nocach spędzonych przy komputerze, w końcu powstała finalna i nadająca się do szerszej publikacji wersja mojego „dzieła” :). Przede wszystkim poprawiłem błędy językowe i ortograficzne. Zmieniłem miejsce kilku paragrafów. Dołączyłem też (na razie skromną) listę częstotliwości używanych w poszczególnych miejscach świata oraz ukończony Dodatek A pod tytułem „Krótkofalarstwo dla Opornych”.
Chciałbym też podziękować wszystkim którzy składali swoje uwagi i propozycje co do tego co powinno się tam jeszcze znaleźć a co powinienem poprawić.
Zapraszam do lektury: http://ebc41.elektroda.eu/KPLRdP_by_SP8EBC_wyd1.pdf
Mateusz Lubecki SP8EBC
PS. Jeśli mieszkasz w pobliżu Stalowej Woli lub okolicy i jest ktoś zainteresowany zdobyciem licencji, skontaktuj się z kolegą Mieczysławem Wianeckim, tel. 518 838 601 lub pisz SP8KPK@OP.PL
Super inicjatywa,cieszę się że kolega poświęcił swój czas by napisać ten podręcznik,świetna robota 😉
Pozdrawiam